هديه برفي براي استاندار

" زمستان است ، هوا بس ناجوانمردانه سرد است آي

تو اي فلاح زاده آشناي این دیار ما

بيا نزديك در بگشاي ..."

سلام

ديشب هوا خيلي سرد بود ...

شنيديم يزد ما هم آخر پيري لباس عروس پوشيده ، در حاليكه نوه نتيجه هاش زير افت

فشارگاز ليك ليك ميلرزن !

تا نيمه هاي شب چشممون رو به صفحه تكراري تلويزيون دوختيم تا شايد شادي تعطيلات

رو از لابه لاي زير نويس ها بچشيم !

گوشمون رو سوهان زديم و تيز تيز به همه خبرهاي اينور و اونور و بالا و پايين گوش

كرديم!

اما افسوس كه خبري از تعطيلي ادارات نصيبمون نشد !

صبح زود به هر آژانسي كه زنگ زديم گفتن : " ايشاا... فردا ! "

بچه ها هم كه تعطيل بودن و شده بودن غوز بالا غوز ! بايد يه جايي قالشون ميذاشتيم !

(اينم دو تا مسير...!)

در نهايت دست به دامن خودتون شديم و صميمانه جواب گرفتيم كه:" ادارات به خاطر

 پاسخگويي به ارباب رجوع تعطيل نشدن " ( همينجا توي پرانتز از طرف كليه ارباب -

رجوعان 17 ديماه 1386 از شما تشكر مي كنيم ).

اما اين دليل نميشه كه اين دعاي هرگز مستجاب نشده رو از طرف تعدادي از

تعطيل نشدگان سرما زده تو برف گير كرده ، تقديمتون نكنيم ! :

" تا چه قبول افتد و چه در نظر آيد "

" الهي يه جايي گير بيفتين كه مجبور باشين تا شب 10 ، 15 تا آدم برفي جورواجور رو،

دست تنها ،درست كنين بدون همكاري معاون و مشاور و اينا. . .

الهي برف بره تو يقه تون و ندونه ازكدوم طرف بيرون بياد . . .

الهي وقتي مياين بيرون دستكشاتونو جا بذارين . . .

الهي نوك بيني تون مثل لبو قرمز بشه ...

الهي تا مياين كفشاتونو بپوشين ببينين بابا نوئل به جاي عروسك ، يه گلوله برف

تو كفشتون گذاشته ...

الهي كه اين شوخي رو به پاكي برف امروز به ما ببخشين و سلامت باشين ...

الهي در تمام دوران كاريتون همينطور ساده و صميمي جوابگوي مردم و كارمنداتون

باشين ...

                                                                              آمين

گفتم بهتر است تا آقای امامی برای روزهای چهارشنبه هم مانند سایر دوستان به سر من هوو نیاورده اند مطلبی را درج کنم .

پس چه مطلبی بهتر از مقاله ای که به تازگی نوشته بودم و دیدم که بی مناسبت با شب یلدا هم نیست .

منتظر نظر شما دوست عزیز راجع به این نوشته هستم .

و یلدای زیبا و به یاد ماندنی را برای شما و خانواده اتان آرزومندم .

مقاله ای به مناسبت شب یلدا         

مي خواهم زنده بمانم ، پس اجازه بدهيد من هم قصه بگويم!

محور : جايگاه و اهميت قصه گويي در سنت ها و آيين هاي فرهنگي ، تاريخي و بومي محلي

خاطره اي به جاي پيش گفتار :

1 مادرم 40 سال از من بزرگتر بود

- مادرم مي توانست جاي مادربزرگم باشد

- مادرم قصه ها و شعرهاي زيادي بلد بود .

2- من مربي قصه گويي هستم 1

- من  قصه ها ، حكايت ها و ضرب المثل هاي قديمي را بلد هستم

- من بسياري از اين ها را از مادر و پدر عزيزم ، در لابه لاي صفحات زندگيشان ياد گرفتم .

3- اي كاش من زودتر به دنيا  آمده بودم

و زودتر قصه گو شده بودم

و زودتر اين مقاله را مي نوشتم

 و زودتر اين نتيجه را مي گرفتم

آن وقت شايد مي توانستم ، چندسال بيشتر

اميد به زندگي را در وجود مادرم زنده نگه دارم .

و اما گفتار :

. . . . . ( لطفا اصل قضیه را در ادامه مطلب بخوانید : )

ذهن در طول حيات

 مي شود چتر نجات

 خوش به حال تو اگر باز شود

 و تو را آرام

          آرام

فرود آرد

در پهنه دانايي

           آگاهي

 زيبايي و احساس جهان

واي اگر باز نشد . . .

 شعر : مجتبی کاشانی

ما مربی هستیم ،

هر روز لباس مربی رو به تن می کنیم وبه دنیای پر جنب و جوش و بی شیله ، پیله بچه ها قدم می گذاریم ،

تجربه می کنیم و می بینیم  :

یک مربی ،  زمانی شاد می شه که کودکی ، شادمانه ، با هزار امید و آرزو راه مدرسه تا کانون رو می دوه . . .  

یک مربی ، زمانی سر شار از غرور می شه که می بینه ، کودکان به صورتی هماهنگ ، مبارزه با پلیدی ها رو در یک نمایش زیبا ، به تصویر می کشند . . .

یک مربی ، زمانی اشک از دید گانش سرازیر می شه که نقاشی پر مفهوم و زیبای نو باوه ای رو می بینه که با فکر و ذهن خودش ، قصه های قرآن رو ترسیم کرده . . .

یک مربی زمانی زندگی رو می چشه که وقتی روی یک صندلی ایستاده و مشغول تزئین سالن مطالعه هست،ناگهان از روی صندلی می افته و بچه ها ، از ته دل می خندند و او هم با آنها . . .

و یک مربی زمانی پاداش خودش رو می گیره که می بینه ، یکی از اعضای خوبش ، در رشته معرفت قبول شده و هر سال سری به او می زنه . . .

برای کسانی که قسمتی و ساعاتی از زندگی روزانه خودشون رو وقف بر این انگیزه الهی و انسانی کرده اند ، کمتر مانعی می تونه ، با قرار گرفتن لای چرخ سریع و گردان این همت ، اون رو از حرکت باز داره . . . پس یک بار دیگه ، سجده سپاس رو به جا می آریم و خدای خوب و مهربون رو شکر می کنیم که ما مربی هستیم . . .

                               پس روزمون مبارک ... !

يك خواهش كوچولو:

در بزرگ كردن بچه هايتان عجله نكنيد!!

به آنها كمي فرصت بدهيد

خودشان كم كم بزرگ مي شوند   

و حسرت شيريني هاي كودكي تا انتهاي پيري در سينه هاشان حبس نمي ماند!!

شما هم مي توانيد كودك باشيد

" كودك باش و زندگي را با ياد خدا و عشق و لبخند تجربه كن "

و روز جشن ستاره ها مبارک

راستی شما چقدر به آسمون و ستاره هاش نگاه می کنین ؟!

راز این ستاره های دور تو چیه که اینقدر وسوسه انگیزن !

شنیدین می گن هر کسی تو آسمون یه ستاره داره . . .

راستی ستاره شما کدوم یکیه ؟ !

هیچ وقت شده  برین سراغشو آرزوهاتونو براش بگین ؟!

فکر کنم امشب وقتشه

آخه امروز روز جهانی نجومه

اين روز درخشان رو به همه تبریک می گیم

ستاره بارون باشین

می گن سال نو شده !

پس مبارکه

این هم از هفت سین ما :

سفره دلمون رو پهن کردیم

سادگی رو در گوشه ای نشوندیم

سایه بلند کودکی رو مرور کردیم

سبد سبز اندیشه هامون رو پر کردیم

سکوت رو به میهمانی دعوت کردیم

و سجده سپاس رو بر سر سفره سبز زندگی به جا اوردیم

یک سین باقی موند . . .

سلام و صداقتمون رو نثار صفا و صمیمیتتون می کنیم

سالی پر از ايمان ، شادي ، سلامتي و يكرنگي داشته باشيد

" م مثل مادر " هم ، بی پدر شد !!

رسول ملا قلی پور ، به نمايندگي از كارگردانان برجسته سينما ،

به ديدار حق شتافت !

روحش شاد ، يادش گرامي و آثارش پربيننده تر باد . . .

" ديريست كه دلدار پيامي نفرستاد      ننوشت كلامي و سلامي نفرستاد"

آخرين پستي كه محمد آقا توي وبلاگ بهار نو گذاشتن اينه :

"دوستان شرح پريشاني من گوش كنيد   داستان غم پنهاني من گوش كنيد "

      " ضمن پوزش از خوانندگان این وبلاگ ،

             بنا به دلايلي فعلا نمي نويسم "

اما از آنجا كه :

" چو عضوي به درد آورد روزگار     دگر عضو ها را نماند قرار "

مخاطبين بهار نو نيز با ارايه نظرهاي سير و نيم سير خود ، هم درديشان را با مصيبت وارده اعلام نموده وآه و اندوه حسرت رادر نظرخانه بهار نو بر جاي گذاشتند :

" عمر بسيار ببايد پدر پير فلك را     تا دگر مادر گيتي چو تو فرهاد بزايد "

اما اين در حالي است كه محمد آقا توي وبلاگ هاي ديگرش ، از جمله : يزدستان ، مردم داري ، مردم داران كويرو اكرام و . . . قلم مي زند ، چرا كه خوب مي داند :

" در دفتر زمانه فتد نامش از قلم      آنكس كه مردم صاحب قلم نداشت "

و اما حرف ها و حديث ها :

گمان اول : كسي به محمد آقا گفته كه بالاي چشمتان ابروست !

" معاشران گره از زلف يار باز كنيد    شبي خوش است بدين قصه اش دراز كنيد "

گمان چهارم: محمد آقا مي خواستند تعداد مخاطبين پر و پا قرص بهار نو را محك بزنند !

" خوش بود گر محك تجربه آيد به ميان      تا سيه روي شود هر كه در او غش باشد" *

گمان پنجم : به دليل مراسمات مرسوم پايان سال ، بهار نو قصد خانه تكاني يا اسباب كشي داشته است !

" چنين قفس نه سزاي چو من خوش الحانيست

                                         روم به گلشن رضوان كه مرغ آن چمنم "

گمان ششم : محمد آقا وقتی عكس روزشان را گذاشتند ، پيش از پيوستن به جامعه معتادين اينتر نتي ، تصميم كبرايشان را گرفتند !

" هر كو نكند فهمي زين كلك خيال انگيز

                                  نقشش به حرام ار خود صورتگر چين باشد " 

. . .

گمان . . . : . . . ؟؟؟!!!

حدس و گمان های دیگر هم با خودتان . . .!

آخرين گمان و مهمترين گمان :

بهار نو ، توي اين زمستان كهنه ، جايي براي خودش نديده ، براي همين هم ، چراغش را كم سو كرده ،كفش هايش را جفت كرده و كركره را پايين كشيده ،

تا شايد در بهاري نوتر ، دست در دست عمو نوروز ، براي بيدار كردن خفتگان از خواب زمستاني برگرده !

بهار نو

همراه با بارش اولين باران بهاري باز گرد تا برف هاي سرد زمستاني را در ميان رودخانه هاي اميد جاري سازي

بهارت نو و انديشه ات جاويدان

" زندگي آتشگهي ديرينه پابرجاست

گر بيفروزيش ، رقص شعله اش از هر كران پيداست

ورنه خاموش است و

خاموشي گناه ماست . . .!"

* منت خدای را عزوجل که از این یکی سربلند بیرون آمدیم !

ببخشید چون قطار چند دقیقه دیگه حرکت می کنه و ما عازم شرکت در مراسم نکوداشت استاد آذر یزدی هستیم ، توي اين فرصت كم ، فقط جاي همه رو خالي ميكنيم و اين مطلب رو هم به پاس سالها خدمات صادقانه استاد بهشون تقديم مي كنيم :

پدر بزرگ ، سلام  

امروز ، روز قشنگی است ،یک روز از یاد نرفتنی ،

امروز بچه های خوب ایران، دلشان می خواهد که از نزدیک، پدر بزرگ قصه های خوبشان را ببینند .  

آنها بیش از ده حکایت از قصه های تازه را از کتابهای کهن تو خوانده اند، به این امید که بتوانند روزگاری حق و ناحق را از هم تشخیص دهند .  

و در میان قصه های ساده ات ببینند که مرد و نامرد برای رسیدن به پنج افسانه  

، چگونه خیر و شر را پشت سر می گذارنند.  

و این در حالی است که بچه آدم ، رویای هشت بهشت را در سر می پروراند. آنها  

خاله گوهر را نیز دنبال می کنند تا شاید  قصه ها و مثل ها ی زیبای تو را از زبانش  

بشنوند. دریغ از اینکه او هم این روزها ، خودش را به شکل یک فالگیر درآورده تا بتواند  

برای مشتریانش ، خود آموز عکاسی و مقدمات شطرنج را ببرد ! 

و گربه تنبل او که مدت هاست به دنبال دستور طباخی و تدبیر منزل است با لبخند  

به سراغ گربه ناقلا ی تو آمده اما این ناقلای بازیگوش ، اشتباهی بافنده  

داننده ات را برایش آورده است . 

اما حالا که کار تصحیح مثنوی مولوی و تذکره شعرای معاصر به پایان رسیده  

است بهتراست که سری به قصه های پیامبران بزنیم .  

چون اصل موضوع این است که بچه های خوب ایران با یاد عاشورا ، قصه های  

چهارده معصوم را به خاطر سپرده اند تا بتوانند حداقل چهل کلمه قصار حضرت  

امیر را از بر کنند . 

آنها امروز ، طعم شیرین قند و عسل را چشیده اند تا بتوانند فردا مثنوی  بچه  

خوب را بسرایند . 

امروز ، بچه های خوب ایران می دانند که یک مرد دوست داشتنی مثل استاد مهدی  

آذر یزدی توانست ، قصه های خوبی را به بچه های خوب دنیا هدیه کند .

"امیدورایم در جشن تولد 120 سالگی ات ، قصه های خوب و تازه ات را با  

گوش جان بشنویم . "

فكر كنم قطار رفت !!!!

ولنتاين -  (علی مافی )

       تاريخچه كامل و دقيق Valentine در دست نيست و آنچه از پيشينه اين روز مى‌دانيم با افسانه درآميخته است. امروزه كليساى كاتوليك به اين نتيجه رسيده است كه حداقل سه قديس به نامهاى Valentine يا  Valentinuseوجود داشته كه همگى به شهادت رسيده‌اند. به همين دليل چندين افسانه سعى در بازگوئى تاريخچه اين آئين دارند اما آنچه كه بيش از همه  قابل باورتر و نزديكتر به عقل مى‌آيد اين است كه گفته مى‌شود Valentinuse كشيشى بوده كه در قرن سوم ميلادى در رم زندگى مى‌كرده است.
          زمانى كه امپراتور كلوديوس دوم به اين نتيجه رسيد كه مردان مجرد نسبت به آنانى كه همسر و فرزند دارند سربازان جنگجوتر و بهترى هستند، وى ازدواج را براى مردان مجرد و جوانى كه در ارتش خدمت مى‌كردند ممنوع كرد. پدر‌ ولنتاين بخاطر غير عادلانه بودن فرمان امپراتوربا برگزارى مخفيانه مراسم ازدواج به مخالفت با كلوديوس پرداخت

        وقتى راز ولنتاين بر ملا شد امپراتور امر به اعدام او داد. با توجه به آنچه كه در افسانه آمده كشيش ولنتاين اولين كارت تبريك «ولنتاين» را زمانی كه در زندان بود، فرستاده زيرا بر اساس اين افسانه او عاشق يك دختر جوان كه احتمالا اين دختر فرزند زندانبان او بوده، همان كسى كه در طی دوران زندان به ديدار او مى‌رفته‌است.
       گقته مى‌شود ولنتاين براى او نامه‌اى نوشته و در انتها امضاء كرده «از طرف ولنتاين تو» . اصطلاحی كه تا به امروز مورد استفاده قرار گرفته و به وفور بر روى كارتهاى ولنتاين به چشم مى‌خورد.
        از آنجايى كه بازار برگزارى اين مراسم طى ۲ سال گذشته گرمتر شده (توجه داشته باشيم كه اين مسئله همزمان است با اوج بهره گيرى از ماهواره و اينترنت) مى‌توان علت را به افزايش ارتباط با غرب و ورود آيينهاى آن سو به فرهنگ ما نسبت داد.
       اما با كمى تعمق در مسئله درمى‌يابيم علت آن چيزى جز . . .
برای مطالعه ادامه مطلب اینجا را بخوانید .
یک نظر : چه نيازی به « ولنتاين » ؟! ( رضا رفيع )

راستی نظر شما چیه ؟!!

HAPPY VALENTINE 

راستي شما از ولنتاين چي مي دونين ؟!

اينكه ولنتاين روز عشاقه !

تا فردا شب منتظر بمونین که قصه ولنتاین رو براتون تعریف کنم ! 

         فردا دهه فجر آغاز مي شود و ما طبق روال سال هاي قبل ، مجبوريم تماشاي برنامه هاي تكراري و رنگ و رو رفته را تحمل كنيم !

       اما واقعا كدام نهاد فرهنگي اقدام به اجراي برنامه اي نو و پرمحتوا نموده ، كه نسل جوان و سركش امروز را با شور و يك دلي جوانان ديروز آشنا كند ، و به دور از شعار زدگی از راز و رمز حقيقي حرکت های انقلابی برايشان كم نگذارد !

منتظر نظر شما دوست عزیز هستم ...

دلم برای خودم تنگ شده  

کوچه پس کوچه هایش هم همینطور 

دیروز کرم خاکستری غصه ها روی دیوار قلبم لانه کرد  

و تارهای سفیدش را به دور پیچک دلم تاباند  

حالا دیگر قلبم، پیله ای نرم و سفید است  

نرم وسفید! 

خیلی جالب است  

مثل اینکه دارد اتفاقی می افتد ! 

پیله ، دارد تکان می خورد  

می شکفد  

خدای من ! 

عنکبوت حالا بال در آورده 

دو تا بال زیبای رنگی 

خودش هم دیگر خاکستری نیست 

اصلا عنکبوت نیست  

نمی دانم چیست ؟  

ولی هر چه هست خیلی زیبا ست 

درست مثل شاهزاده ها  

قبای اطلسش را  

به زحمت 

از لای تارهای دست و پا گیر  

جدا می کند  

لحظه ای سکوت  

و پرواز آرام پروانه امید  

به سمت روشنایی  

.... او می رود 

من هم به دنبالش  

تا بی نهایت  

به همین زیبایی ... 

" عشق در زير باران با هم خيس شدن نيست ،

بلكه آن است كه در باران خيس نشوي

و نداني چه كسي چتر را برايت گشوده است... "

                                                         ( . . . )

خود خودشه !

ولي ديگه عمو پورنگ تنها نيست . . .

با كلي زحمت ، حاج عمو پورنگ شده

حالا تصور كنين اگه حاج عمو پورنگ ، سال 

آينده بره كربلا ، چي ميشه ؟!

شايد : " حاج كل عمو پورنگ ! "    

اگر تمام شب را به خاطر از دست دادن خورشيد ، گريه كني

لذت ديدن ستارگان را نيز از دست خواهي داد . . . . !

                                                                                            "  شكسپير" 

"ابراهيم" را از آزمايش ، سربلندي بود . . .

ما را از آزمايش ، چه . . .؟!!

       * * * 

عيد بزرگ قربان

بر نوادگان ابراهيم و اسماعيل مبارك باد .

دعوت آبی بی خانم :

"گرچه ماها،كارمان اينترنتي است         شب نشيني هايمان،كافي نتي است

گر چه نام ما شده" پسورد" و بس          نامه هامان، بي صدا و بي نفس

باز اما مي شود لبخند زد                      غصه ها را جملگي در بند زد

مي توان دنياي غم را تنگ كرد               با كمي انديشه آن را هنگ كرد

گرچه ديگرفرصت ديدار نيست                در شب يلدا ، كسي بيكار نيست!

سربزن اما تو هر شب بعد شام:           "ماه تي تي،دات بلاگفا،دات كام" *

از شب يلدا چراغش روشن است          قصه هاي تازه اش هم، با من است

خاله سارا و سه گوش و زلزله              قصه مي سازند بي حرف و گله

دور كرسي زير نور ماه نو                      گل بگو گاهي و گل هم بشنو..."

                                                                     مشتاق دیدار شما

                                                                         آبی بی خانم

                               www.mahtyty.blogfa.com *

 تركيههشتصدمين سال زاد روزمولوي را جشن مي گيرد .

به همين مناسبت 3 روز پيش پيامي با اين مضمون به تعدادي از هنرمندان عزيز ارسال شد :

" اگر تمايل داريد در جشن تولد مولوي در تركيه شركت كنيد ، پاسپورت هم داريد و 150 هزار تومان هم مي دهيد ،  سريع با من تماس بگيريد ."

و اما پاسخ ها :

اولي تا دهمي : "كي حركته ؟"

-  چهارشنبه : ۲۲/۹/۸۵ - ساعت ۹ شب

- "3 روزه كه نمي شه پاسپورت گرفت!"  

-  مگه پاسپورت نداري ؟

- " نه با با ، كي فكر ميكرد يه روز هنرمندا رو بفرستن خارج ! اونم پارتي تولد مولوي!"

يازدهمي تا بيستمي :"خيلي مي خوام برم ، ولي پول ندارم!"

بيست و يكمي:" پاسپورت كه تو كارشم ، ولي بايد برم مجارستان! "

بيست ودومي:"پاسپورت دارم ولي بايد برم كنسرت. . .!"

بيست و سومي:"50 هزار تومن ديگه بزار روش ، برو يكي از كشورهاي آسياي ميانه ، بي مزد و منت. . .!"

بيست و چهارمي:"پاسپورت دارم ،پول هم دارم ، استخاره ام هم خوب اومده ، ولي امتحان "پاورپوينت" دارم !"

ارسال كننده پيام:"من هم خيلي مي خوام برم ، ولي به خاطر انتخابات انجمن ...نمي تونم برم، تازه خانمم هم پاسپورت نداره...! خيلي حيف شد... كاش زودتر گفته بودن . . .!"

یکی مونده به آخری:"با اتوبوس که نمی شه رفت تركيه ! کاش با هواپیما می بردن ، حتما مي رفتم !!" 

آخري :"حتما مي خوام برم و بايد برم ، چون قطعا 100 سال ديگه ، زنده نيستم كه توي نهصدمين سال تولد مولوي شركت كنم."

" گر شدي عطشان بحر معنوي

فرجه اي كن در جزيره مثنوي

فرجه كن چندان كه اندر هر نفس

مثنوي را معنوي بيني وبس"

راستي هنوز اتوبوس حركت نكرده . . .

سکوت

سرشار از ثانیه هاست. . . 

و من

سر شار از خاطراتم . . .

و تو

در سکوت ثانیه ها

خاطرات من را  ورق می زنی

نگاهم کن

تا سکوتم را بشنوی . . .

من همانی نیستم که تو فکر می کنی . . .!

من خودم هستم

پس دوباره نگاه کن . . . !

سپاس و ستايش، جميل جهان را كه همزمان با طلوع يك رنگي ،با بارش رحمت بي كرانش،كوير تشنه يزدستان را نيز بي بهره نگذاشت،

باران مهربان سلام

مي دانم كه هر چه بگويم،به زلالي ترنم بي نهايتت نمي رسد.

اما

سپاست مي گويم

كه وجودت را تمام وكمال بخشيدي

و شفاف ترين هديه خدا را نثارمان كردي

تو را به زلاليتت سوگند،

ببار

و دورنگي ها را از پيكر آسمان و زمين بشوي

و جاي آن ، صفا و يك رنگي را در جوي هاي خشك اين سرزمين جاري گردان.

آنچه موسيقي اصيل ايراني را درهمان نگاه اول از ساير موسيقي هاي ديگر مشخص مي سازد ، وابستگي تنگاتنگ آن به فرهنگ مردم خويش است ،گويي هر نواي در هم پيچيده ساز،  نشان از يك سرگشتگي چند ساله تاريخي است. هر آهنگي خاطره اي را زنده نگاه داشته و هر زخمه اي يادگار زخمي است. هماهنگي بسياري هست بين نت هاي پيچيده اما دقيق و منظم يك آهنگ و آن را دستاني آفريده كه انديشه اي در سر و ايماني در دل داشته است و امروز بعد از گذشت قرن ها هنوز موسيقي ايراني ستودني است و دوام خود را مديون فرهنگ و انديشه مردمان اصيل ايران مي داند . مردماني كه با باورهاي خود هزاران سال دوام آورده اند و صدها سال ديگر نيز دوام خواهند داشت.

"بانگ گردش های چرخ است این که خلق

 می نوازندش به تنبور و به حلق

 ماهمه ابنای آدم بوده ایم

 در بهشت این لحن ها بشنوده ایم"